China door de ogen van Wim

Het laatste deel wat via WhatsApp is binnen gekomen van Wim.
Morgen steken de fietsers de Grens met Vietnam over, daar hopen ze ook foto's met ons te kunnen delen.


Deel 1
16 januari. Impressie 11 dagen China.
Inmiddels een persoonlijke indruk gekregen van China.
Het verkeer: Voetgangers, fietsers, (elektrische) scooters, motoren, auto's en vrachtwagens delen de weg die in de stad bestaat uit meestal rijbanen, trottoirs en soms fietsstroken. De eerste dagen hebben we in Kumning gefietst. Links, rechts wordt je ingehaald ook nog door slalom makende scooters/fietsers, en dan zijn er ook nog spookrijders. Bij verkeerslichten gaat verkeer dat achter je rijdt en rechts wil afslaan vlak voor je langs.
Als het licht groen wordt begint alles te rijden, de schijters vertrekken als laatste. De eerste dagen zaten wij ook in die categorie, inmiddels zitten wij in de middenmoot. Het wonderbaarlijke is dat het praktisch allemaal goed gaat.

Het fietsen onderweg . We hebben al veel wegen gehad met veel druk verkeer, veel vrachtwagens. 80% van het achterop komend verkeer claxoneert als waarschuwing dat ze je gaan inhalen. Hopelijk krijgen we in de andere landen wel meer stillere wegen, de laatste 2 etappes waren qua verkeer al een stuk rustiger. De Chinezen leggen een gigantische infrastructuur aan om er voor te zorgen het snelgroeiende autopark en vrachtwagens voldoende doorstroming te geven. In nieuwe steden lukt dat wel, maar in de oudere steden niet. Er zijn nu al wat steden in China met wegen, waar 7x24 uur files staan. Of dat de CO2 uitstoot 25x de norm van Nederland bedraagt en waarbij je nooit de blauwe lucht kunt zien. Daar zijn wij trouwens niet geweest.
We hebben nieuwe kruispunten gezien, waarbij je bijna een verrekijker nodig had om de overkant te zien of waar met het grootste gemak een Boeing 747 kan landen.
Landschappelijk gezien is het fascinerend. Heuvels, bergen, rivieren, boerenakkers, bossen. Echt genieten. Iedere plaats en dorpje waar we doorrijden stikt van de bedrijvigheid. Ontelbare Eettentjes, veel werkplaatsjes, tientallen Stiefbeens en zoon.

Bevolking. We komen maar zelden westerse toeristen tegen in China. We trekken het nodige bekijks, vooral door lange Jan. Jan kan zijn reis wel terugverdienen in China met mensen die samen met hem op de foto willen.
Stiekem staan de mensen over ons te praten en lachen daarbij. We worden uiterst vriendelijk en behulpzaam bejegend. Dankzij Google translate kunnen we communiceren met de Chinezen al gaat dat niet snel. Chinezen gebruiken zelf ook veel Google translate.
.
We komen ontzettend veel eettentjes tegen, vanaf 'smorgens vroeg tot 'savonds laat. Inmiddels zijn we in staat onze maaltijden zelf samen te stellen. Op diverse dagen lukt het mij om een bakker te vinden, waarbij ik stiekem een vreugdesprongetje maak, wat natuurlijk weer tot hilariteit leidt. Om in de vroege morgen al noedels naar binnen te werken, trekt mij niet zo. Jan vindt het allemaal prima. Ik ben een iets lastiger postzegel.
Jan is ook al gauw in de zevende hemel met alles wat we tegenkomen, terwijl ik nog gewoon met mijn poten in de Chinese klei sta. Samen zijn we een goed gemiddelde.
De maatschappelijke tegenstellingen in China zijn gigantisch, van het gedachtegoed van vadertje en despoot Mao is maar weinig over. Het varieert van extreme luxe tot ouwe vrouwtjes /mannetjes die de hele dag de straat vegen. Ook 20 man personeel in een eettentje van 10 bij 10 meter is geen uitzondering.
De Chinezen zijn een hardwerkend volkje, met de nodige hiërarchie in allerlei lagen van de bevolking, waarbij de vrouwen er nog bekaaider afkomen. Door de enorme economische groei en in mijn optiek de verwestering van de Chinese jeugd, wordt er al wel aan die stoelpoten gezaagd. Let wel: het zijn allemaal maar vluchtige impressies van boerenkinkels uit de Liemers en geen wetenschappelijke onderbouwde onderzoeken. Don 't shoot the Messenger.

In de eettentjes komen we nu goed aan onze trekken. In de vitrines zoeken we onze groentes uit, soms met vis of vlees of eieren. Dit wordt met een gigantisch vuur verhit en vervolgens met een bak rijst opgediend. Jan nuttigt meestal 2 biertjes bij het eten en ik red het met 1 fles bier. Bier is niet sterker dan tweeënhalf procent alcohol.

Er rijden veel luxe auto's rond, naast de ontelbare scooters. Fietsers zie je op het platteland niet veel, in grote steden veel meer. Niet te vergeten zijn de Tuk Tuks. Of dit de juiste naam is, durf ik niet te zeggen. De Tuk Tuks nemen de helft van het vrachtvervoer en persoonvervoer voor hun rekening. Uiteraard heb ik dit steekproefsgewijs onderzocht door een kwartier langs een drukke weg te staan. De populatie was ruim voldoende. Op scooters en motoren worden soms complete gezinnen vervoerd. De baas aan het stuur, 2 blagen ertussen en vrouwlief helemaal achterop. Vaak worden dan gelijktijdig de wekelijkse boodschappen meegenomen.
Ik las net op Teletekst dat het gemiddelde geboortecijfer in China in 2019 het laagste is sinds de oprichting van de Chinese Volksrepubliek in 1949. Het bedraagt nu ruim 10 kinderen per 1000 Chinezen. Het laagste sinds in 2015 de eenkinderpolitiek is losgelaten.