Afscheid Hanoi
Door: Wim
Blijf op de hoogte en volg Wim en Jan
27 Januari 2020 | Vietnam, Hương Sơn
27 januari Hanoi - Huong Son
Na 3 dagen Hanoi vertrokken we om 7.45.
Hanoi is een stad met bijna 7 miljoen inwoners, na ca 25 km waren we dus pas de stad en wat voorsteden uit.
Vanwege Tet was het nog steeds rustig op de weg. Niet verkeerd.
In de loop van de dag zaten we in de drukte van de doorgaande wegen. In de laatste 10 km, kwamen we in een dorp waar de één of andere festiviteit plaatsvond. Ik fietste voor de afwisseling voorop, totdat ik merkte dat Jan op een heel plezierige manier werd opgehouden.
Jan omschreef zijn beleving als volgt:
Hou toch eens je claxon
Soms zou je dat weleens wensen. Het is in mijn beleving een volk wat nooit stil is. Enthousiast van aard. Onderweg word je enthousiast begroet en bejegend. Dat merkten we gisteren in dat dorp.
Ik zag dat er iets bijzonders aan de hand was en voelde me in eerste instantie verlegen ermee. Maar ik werd erbij getrokken om.foto's te maken en heb dat toen ook gedaan. Ik werd ontroerd van de vriendelijkheid. Vervolgens wilden ze ook heel graag met ons op de foto, waarbij op een gegeven moment Wim een baby in zijn armen kreeg.
Dit gebeuren gaf deze niet bijzondere etappe toch kleur.
Een half uur later kwamen we aan in Huong Son, waar we een overnachting geboekt hebben in een hotel aan een haventje, waar wel meer dan 1000 boten lagen, waarmee je naar een pagode gebracht kon worden.
'sAvonds konden we genieten vanuit onze hotelkamer van de nationale volkssport van Vietnam, karaoke.
Vanaf 23.00 tot ca 03.30 was het rustig, echter om 03.30 begon al de ochtendspits. Vraag me niet waarom.
Na 3 dagen Hanoi vertrokken we om 7.45.
Hanoi is een stad met bijna 7 miljoen inwoners, na ca 25 km waren we dus pas de stad en wat voorsteden uit.
Vanwege Tet was het nog steeds rustig op de weg. Niet verkeerd.
In de loop van de dag zaten we in de drukte van de doorgaande wegen. In de laatste 10 km, kwamen we in een dorp waar de één of andere festiviteit plaatsvond. Ik fietste voor de afwisseling voorop, totdat ik merkte dat Jan op een heel plezierige manier werd opgehouden.
Jan omschreef zijn beleving als volgt:
Hou toch eens je claxon
Soms zou je dat weleens wensen. Het is in mijn beleving een volk wat nooit stil is. Enthousiast van aard. Onderweg word je enthousiast begroet en bejegend. Dat merkten we gisteren in dat dorp.
Ik zag dat er iets bijzonders aan de hand was en voelde me in eerste instantie verlegen ermee. Maar ik werd erbij getrokken om.foto's te maken en heb dat toen ook gedaan. Ik werd ontroerd van de vriendelijkheid. Vervolgens wilden ze ook heel graag met ons op de foto, waarbij op een gegeven moment Wim een baby in zijn armen kreeg.
Dit gebeuren gaf deze niet bijzondere etappe toch kleur.
Een half uur later kwamen we aan in Huong Son, waar we een overnachting geboekt hebben in een hotel aan een haventje, waar wel meer dan 1000 boten lagen, waarmee je naar een pagode gebracht kon worden.
'sAvonds konden we genieten vanuit onze hotelkamer van de nationale volkssport van Vietnam, karaoke.
Vanaf 23.00 tot ca 03.30 was het rustig, echter om 03.30 begon al de ochtendspits. Vraag me niet waarom.
-
28 Januari 2020 - 18:51
Hennie:
Vandaag lukte het om de foto's te openen. Wat een mooie plaatjes! Ook het verhaal is weer prachtig om te lezen. Ik hoop voor jullie dat het binnenkort toch iets rustiger wordt, zodat je niet meer hoeft te denken'hou toch eens je claxon'. Om gek van te worden!
Veel plezier en tot jullie volgende verhaal,
hartelijke groet, Hennie -
28 Januari 2020 - 22:59
Marja Vd Ligt :
Hallo Wim en Jan , leuk om weer Julie belevenissen te lezen .
Fijn dat jullie de drukte weer achter je hebben gelaten .
Geniet weer van de nieuwe route , mooie uitzichten enz .
Wat leuk Wim om zo n baby in je armen te krijgen ,
Zo’n klein Vietnameesje , Ohhh.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
