Theravada boeddhisme
Blijf op de hoogte en volg Wim en Jan
08 Februari 2020 | Laos, Pakxong
Theravada boeddhisme
Vanmorgen om 7.00 uur al op de fiets op weg van Nong Bok naar Savannakhet over een afstand van 66 km. De ochtend koelte is heerlijk om in te fietsen. Maar dat verandert in de loop van de morgen snel, want ook vandaag weer ruim 30 graden. .
We hebben gefietst over een kleine asfaltwegen en een onverharde gravelweg van ruim 17 km.
Vanmorgen zag ik voor het eerst een aantal rijstvelden. Dat was ik nog nauwelijks tegengekomen in Laos, verder zouden er in dit gebied graan en tabak worden verbouwd. Maar dat heb ik niet waargenomen. Ik zag nog wel een paar velden rietsuiker.
Ik begrijp dat 4% van de grond in Laos geschikt is voor landbouw. Toch biedt de zelfvoorzienende landbouw voor 80% van de Laotianen werk(33% leeft onder de armoedegrens) en de opbrengst is de helft van het BNP van Laos.
Een ander probleem is de vele ongeëxplodeerde munitie van de oorlog in de 60 en 70 vorige eeuw.
In Laos hebben de Amerikanen meer bommen gegooid dan op Japan en Duitsland tezamen in de tweede Wereldoorlog. Iedereen heeft het over Vietnam, maar Laos is dus ook zwaar getroffen. Ik denk dit ook in het steden terug te zien. Steden in Laos spreken me niet door het gemis van een echt centrum en historische gebouwen
In Laos is 2/3 van de bevolking boeddhistisch en na verbod van de communistische partij wordt het nu weer toegestaan. Vanmorgen bij het opstaan 6.00 al via de luidsprekers bij de tempel oproep en mantragezang. Theravada boeddhisme schijnt een hele oude stroming te zijn waarbij men gelooft in reïncarnatie.
Later op de fiets zag ik in het volgende dorp bewoners met eten lopen richting tempel. Vermoedelijk voor de monniken die hiervan afhankelijk zijn.
Weer een kwartier later kwam ik bij een tempel waar een ceremoniële dienst bezig was. Opvallend was de enorme vriendelijkheid die ik ontmoette. Mooi om dat even van nabij mee te maken.
Later in de middag zag ik in een tempel in Savannakhet jonge monniken in een oranje pij blad vegen. Veel jongeren gaan na hun studie een aantal maanden het klooster in. Voor families waarvan de kinderen monnik blijven betekent dat veel, namelijk geluk en aanzien.
Verder verschillende markten gezien waar o.a. veel knoflook en wortelgewassen werden verkocht. Wat ik telkens merk op plekken waar niet zoveel toeristen komen, dat de sfeer en vriendelijkheid veel authentieker is. Dan voel ik een bepaalde nieuwsgierigheid, zeker omdat je meer opvalt. Taal communicatie is er niet maar een lach doet dan veel en daar kan ik van genieten.
Weer een mooie (fiets) dag
-
08 Februari 2020 - 20:53
Marti:
Je zegt geen woord teveel -
09 Februari 2020 - 09:00
Maarten Tiebout:
Jan Zen -
09 Februari 2020 - 17:35
Hennie:
mooi verhaal weer! kan me voorstellen dat hoe minder toeristen er komen, hoe authentieker de omgeving is en ook hoe authentieker jullie contact is. -
09 Februari 2020 - 17:35
Hennie:
mooi verhaal weer! kan me voorstellen dat hoe minder toeristen er komen, hoe authentieker de omgeving is en ook hoe authentieker jullie contact is. -
12 Februari 2020 - 19:20
Dorine :
Wat heerlijk die verhalen en wat geniet ik ervan, zo heerlijk dat we zo mee kunnen reizen.
En och vriendelijkheid kost geen geld
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
