Armoede en Captain Hook
Door: Wim
Blijf op de hoogte en volg Wim en Jan
15 Februari 2020 | Laos, Pakxong
Tadlo - Paksong
De armoede in Laos.
Ca 75% van beroepsbevolking is boer. 1 op de 3 Laotianen leeft onder de armoedegrens. Er is heel weinig industrie. Het voornaamste exportartikel van Laos is de verkoop van energie, opgewekt middels waterkrachtcentrales. En dan fiets ik als rijke toerist door Laos. Het enigste wat ik nu voor mezelf kan bedenken is meer geld aan Laos te geven, via b.v. Oxfam-Novib projecten. Het rotte gevoel raak ik hiermee niet kwijt en dat moet ook niet. De gemiddelde levensverwachting van de Laotianen ligt meer dan 20 jaar lager dan die van de Nederlanders. De Laotianen worden ook tekort gedaan door China. China investeert in Laos, waardoor Laos meer schuld krijgt en China gebruikt dat om een land onder druk te zetten, om zo meer geld te krijgen. Veel Laotianen verdienen minder dan 2 euro per maand.
Op onze etappes worden we voortdurend geconfronteerd met de armoede. Er staan ontelbare marktkraampjes langs de weg, met landbouwproducten( cassaves, bananen, groenten, fruit en wat
goedkope nonfood, veelal plastic troep). De hele dag wachten veelal vrouwen op klandizie.
Gisteren een zeer interessante excursie gehad op een koffie plantage. Zie hiervoor voorgaand reisverslag. De leider van de excursie, een Laotiaan van 43, die uitstekend Engels sprak, was uitermate uitvoerig met zijn uitleg. Het was een klein dorp(Ca 720 inwoners) met een bijzondere woonvorm. De meeste mannen hebben 3 of meer vrouwen, waarmee ze samenwonen en ook met tig kinderen van de verschillende echtgenotes. Kinderen roken al op 3 jarige leeftijd, jongens trouwen op hun achtse en op hun twaalfde worden ze al vader. De mannen hebben een enigszins dominante rol, maar zorgen ook voor voedsel en onderdak. In het dorp zijn geen toilets, maar iedereen doet zijn behoefte in de natuur. We hebben ook gewandeld in het dorp, het stonk eigenlijk niet. Als een vrouw bevalt gaat ze alleen het bos in of naar het kerkhof, soms met een oudere vrouw, en bevalt. Enkele dagen of tot 3 weken na de bevalling wordt de baby aan de vader en dorp getoond en het kan good of bad zijn. Als de baby niet goed is, wordt hij of zij niet opgenomen in de leefgemeenschap. Wat er mee gebeurt is ons niet duidelijk geworden.
Ongelooflijk hoeveel plantenkennis onze gids heeft. Ze hadden ook een plant, die je bij inname een zelfde soort stimulerende werking geeft als Viagra.
De oude knarren hebben trouwens niet stiekem wat van deze planten meegenomen.
Hij wist ook de hele historie van het ontstaan en gebruik van koffie en koffiebonen. De duurste koffie is wanneer b.v. katten of olifanten koffiebonen eten, deze uitpoepen en vervolgens wordt daarvan de koffie gemaakt.
De Nederlanders hebben een prominente rol gespeeld in de ontwikkeling
geschiedenis van koffie.
De groep bestond uit ca 15 mensen, wij waren veruit de oudsten, de rest waren jonge backpackers die allemaal met scooters rondreizen.
De etappe van 13 februari ging van Tadlo naar Paksong. Een mooie etappe , maar ook pittig door een behoorlijke klim van 6 km, en daarna voortdurend klimmen en dalen, en de hitte.
Ik vind het verhaal van captain Hook en het dorp heel bijzonder.
De armoede in Laos.
Ca 75% van beroepsbevolking is boer. 1 op de 3 Laotianen leeft onder de armoedegrens. Er is heel weinig industrie. Het voornaamste exportartikel van Laos is de verkoop van energie, opgewekt middels waterkrachtcentrales. En dan fiets ik als rijke toerist door Laos. Het enigste wat ik nu voor mezelf kan bedenken is meer geld aan Laos te geven, via b.v. Oxfam-Novib projecten. Het rotte gevoel raak ik hiermee niet kwijt en dat moet ook niet. De gemiddelde levensverwachting van de Laotianen ligt meer dan 20 jaar lager dan die van de Nederlanders. De Laotianen worden ook tekort gedaan door China. China investeert in Laos, waardoor Laos meer schuld krijgt en China gebruikt dat om een land onder druk te zetten, om zo meer geld te krijgen. Veel Laotianen verdienen minder dan 2 euro per maand.
Op onze etappes worden we voortdurend geconfronteerd met de armoede. Er staan ontelbare marktkraampjes langs de weg, met landbouwproducten( cassaves, bananen, groenten, fruit en wat
goedkope nonfood, veelal plastic troep). De hele dag wachten veelal vrouwen op klandizie.
Gisteren een zeer interessante excursie gehad op een koffie plantage. Zie hiervoor voorgaand reisverslag. De leider van de excursie, een Laotiaan van 43, die uitstekend Engels sprak, was uitermate uitvoerig met zijn uitleg. Het was een klein dorp(Ca 720 inwoners) met een bijzondere woonvorm. De meeste mannen hebben 3 of meer vrouwen, waarmee ze samenwonen en ook met tig kinderen van de verschillende echtgenotes. Kinderen roken al op 3 jarige leeftijd, jongens trouwen op hun achtse en op hun twaalfde worden ze al vader. De mannen hebben een enigszins dominante rol, maar zorgen ook voor voedsel en onderdak. In het dorp zijn geen toilets, maar iedereen doet zijn behoefte in de natuur. We hebben ook gewandeld in het dorp, het stonk eigenlijk niet. Als een vrouw bevalt gaat ze alleen het bos in of naar het kerkhof, soms met een oudere vrouw, en bevalt. Enkele dagen of tot 3 weken na de bevalling wordt de baby aan de vader en dorp getoond en het kan good of bad zijn. Als de baby niet goed is, wordt hij of zij niet opgenomen in de leefgemeenschap. Wat er mee gebeurt is ons niet duidelijk geworden.
Ongelooflijk hoeveel plantenkennis onze gids heeft. Ze hadden ook een plant, die je bij inname een zelfde soort stimulerende werking geeft als Viagra.
De oude knarren hebben trouwens niet stiekem wat van deze planten meegenomen.
Hij wist ook de hele historie van het ontstaan en gebruik van koffie en koffiebonen. De duurste koffie is wanneer b.v. katten of olifanten koffiebonen eten, deze uitpoepen en vervolgens wordt daarvan de koffie gemaakt.
De Nederlanders hebben een prominente rol gespeeld in de ontwikkeling
geschiedenis van koffie.
De groep bestond uit ca 15 mensen, wij waren veruit de oudsten, de rest waren jonge backpackers die allemaal met scooters rondreizen.
De etappe van 13 februari ging van Tadlo naar Paksong. Een mooie etappe , maar ook pittig door een behoorlijke klim van 6 km, en daarna voortdurend klimmen en dalen, en de hitte.
Ik vind het verhaal van captain Hook en het dorp heel bijzonder.
-
15 Februari 2020 - 14:08
Joke Hulkenberg :
Wim ik vraag me af wiens zak je spekt als je geld gaat overmaken voor die arme mensen ,het komt volgens mij in de zak van de rijken terecht.
Bedankt wel confronterend maar wel leerzaam. -
15 Februari 2020 - 19:46
Hennie:
Het zijn weer indrukwekkende verhalen die jullie posten. Ook het verhaal van captain cook. Hoe ver staat dit allemaal van ons af, hier in Nederland, waar alles is geregeld en je niet op een begraafplaats hoeft te bevallen en maar hopen dat het goed gaat. Waar wel een voedselbank is, die helaas nodig is, maar waar toch iedereen ergens kan aankloppen.
Ik hoop dat jullie, ondanks de schrijnende armoede ook volop kunnen genieten van al wat zich aandient aan bijzonders. Hartelijke groet, Hennie -
15 Februari 2020 - 22:31
Marja Vd Ligt :
Wat schrijnend om te lezen over de armoede daar , je verwacht die feiten meestal over Afrika .,maar Azië ( oa Laos ) dus ook . Wat boffen we dat we Nederlanders zijn ,
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
