Ontboezemingen van een fietser.
Door: Wim
Blijf op de hoogte en volg Wim en Jan
20 Februari 2020 | Thailand, Thai Charoen
Onze vakantie duurt 9 weken, ik schat dat we ongeveer 50 fietsdagen hebben, variërend in etappes met een lengte van 50 tot 110 km.
Zit ik al die tijd vrolijk te wezen? Ik dacht het niet.
Weer die verrekte wind tegen, wat doet mijn kont zeer, ik heb pap in míjn benen wanneer houdt dat klimmen op, wat een kloteweg met al dat verkeer en slecht wegdek, en zijn we er nog niet, of het weer is slecht.
Onder het fietsen praten Jan en ik niet veel, dat wordt in de pauzes, het eten en in de hotelkamer ruimschoots gecompenseerd. Soms denk je aan het comfort en gemak van thuis, geen gezoek naar de weg, restaurant of hotelkamer. Soms wat heimwee of het gemis van je dierbaren.
Nu denken jullie waarschijnlijk, waarom gaat die Wim in godsnaam fietsen?
Allereerst de dopamine. Als we de bestemming bereiken, dan voel je jezelf uiterst voldaan en ben je al je ongemakken van de dag vergeten, en wordt dat geluks stofje in je hersenen aangemaakt.
De beleving van de omgeving als je wandelt of fietst. Je ziet, ruikt en voelt de omgeving waar je doorheen gaat met een relatief laag tempo en geniet daarvan.
Na iedere tocht ben je enigszins trots op jezelf, dat je het volbracht hebt.
De ontmoetingen met andere trekkers onderweg, wat tot hele mooie gesprekken en contacten kan leiden.
Je blijft fitter en het is goed voor je gezondheid. Iedere fietsreis zit voor eeuwig in je hersenen opgeslagen en daar denk je later met veel genoegen aan terug. Ervaringen zijn een kostbaar bezit voor een mens, veel meer dan materieel bezit.
Dus zolang mijn lichaam en geest voldoende meewerken blijf ik soms mopperen, maar vooral veel genieten.
Ik kan mezelf wel een echte fietser noemen. Ik heb 3 fietsen, een stadsfiets voor de boodschappen, korte afstanden. Een racefiets en een vakantie fiets, een Santos, de Mercedes onder de fietsen. De racefiets gebruik ik de laatste jaren niet meer zoveel. Een globale berekening mijnerzijds heb ik in mijn leven 5x de aarde rondgefietst. Dit is vooral gekomen, door het woon-werkverkeer. Ik heb in Arnhem en Nijmegen gewerkt. Met de racefiets heb ik ook veel kilometers gemaakt, trainen, toertochten.
Zit ik al die tijd vrolijk te wezen? Ik dacht het niet.
Weer die verrekte wind tegen, wat doet mijn kont zeer, ik heb pap in míjn benen wanneer houdt dat klimmen op, wat een kloteweg met al dat verkeer en slecht wegdek, en zijn we er nog niet, of het weer is slecht.
Onder het fietsen praten Jan en ik niet veel, dat wordt in de pauzes, het eten en in de hotelkamer ruimschoots gecompenseerd. Soms denk je aan het comfort en gemak van thuis, geen gezoek naar de weg, restaurant of hotelkamer. Soms wat heimwee of het gemis van je dierbaren.
Nu denken jullie waarschijnlijk, waarom gaat die Wim in godsnaam fietsen?
Allereerst de dopamine. Als we de bestemming bereiken, dan voel je jezelf uiterst voldaan en ben je al je ongemakken van de dag vergeten, en wordt dat geluks stofje in je hersenen aangemaakt.
De beleving van de omgeving als je wandelt of fietst. Je ziet, ruikt en voelt de omgeving waar je doorheen gaat met een relatief laag tempo en geniet daarvan.
Na iedere tocht ben je enigszins trots op jezelf, dat je het volbracht hebt.
De ontmoetingen met andere trekkers onderweg, wat tot hele mooie gesprekken en contacten kan leiden.
Je blijft fitter en het is goed voor je gezondheid. Iedere fietsreis zit voor eeuwig in je hersenen opgeslagen en daar denk je later met veel genoegen aan terug. Ervaringen zijn een kostbaar bezit voor een mens, veel meer dan materieel bezit.
Dus zolang mijn lichaam en geest voldoende meewerken blijf ik soms mopperen, maar vooral veel genieten.
Ik kan mezelf wel een echte fietser noemen. Ik heb 3 fietsen, een stadsfiets voor de boodschappen, korte afstanden. Een racefiets en een vakantie fiets, een Santos, de Mercedes onder de fietsen. De racefiets gebruik ik de laatste jaren niet meer zoveel. Een globale berekening mijnerzijds heb ik in mijn leven 5x de aarde rondgefietst. Dit is vooral gekomen, door het woon-werkverkeer. Ik heb in Arnhem en Nijmegen gewerkt. Met de racefiets heb ik ook veel kilometers gemaakt, trainen, toertochten.
-
20 Februari 2020 - 14:09
Kees :
mooie reflectie Wim!
je mag er trots op zijn. -
20 Februari 2020 - 16:18
Marja Vd Ligt :
Wat mooi en ( eerlijk ) geschreven Wim , natuurlijk zullen er ontberingen zijn .
Maar om die te doorstaan moet je wel n echte bikkel zijn .
Toppers zijn jullie ,,, Jullie mogen terecht trots zijn ,,, Succes met de volgende km ,, -
21 Februari 2020 - 23:20
Frouke:
Hai pap,
Geniet en mopper nog maar lekker even door!! Je bent dus heel gelukkig!
Liefs Frouke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
