Geduld, eten en een resort
Door: Wim
Blijf op de hoogte en volg Wim en Jan
24 Februari 2020 | Thailand, Nam Yun
24 en 25 februari
Zowel zondag als maandag hebben we niet zoveel gefietst. Ongeveer 45 km.
Rond twaalf uur zijn we dan al op de plaats van bestemming. Als we flink willen zijn, zouden we er al om 10 uur kunnen zijn.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik een slow starter ben. Jan staat al in de startblokken, terwijl ik de tanden nog aan het poetsen ben. Iedereen die Jan kent, weet dat Jan een engelengeduld heeft en dat is bij mij geen overbodige luxe. Ik ben Jan daar dankbaar voor, maar ik word er nog steeds niet sneller van.
Zondag hadden we een logistiek probleem wat het eten betreft. Volgens AWOL waren er voorzieningen in het dorp. Dat ging niet veel verder, dan een zak chips en cola. Jan's pogingen bij een eettentje leverde niet veel meer op als het gekakel in het Thais van 3 vrouwen, die zichtbaar veel lol hadden. .
Ik xou als oudste dat varkentje wel even gaan wassen. No way, geen respect voor deze ouwe knar. Dan maar bij de buren, en verderop. Supervriendelijke behandeling, maar eten zat er niet in.
Jan gaf de moed op, scoorde wat fast food en fietste terug naar onze bungalow. Ik bleef nog een beetje scharrelen in het dorp en opeens stond er een vrouw voor mijn neus, die eetgebaren maakte. Ik sjokte achter haar aan en ik kwam bij het eerste eettentje aan, waar ik vervolgens een heerlijke maaltijd kreeg geserveerd voor 80 bayt inclusief bier.
Ik fietste uiteraard voldaan terug naar ons riante onderkomen, en kon het niet nalaten om mijn vreugde met Jan te delen. Jan pikte het sportief op.
Zowel zondag en maandag hebben we onderweg kunnen genieten van een prachtige omgeving, maandag was nog iets mooier.
Jan heeft zondag het nationale park Phu Chong Na Hoi bezocht, waar we later over berichten. Thailand heeft veel mooie nationale parken, die een bezoek zeker waard zijn.
We zitten nu in een mooi resort, op ca 10 km afstand van Nam Yun, die door een Noor en zijn jongere Thaise vrouw in een prachtige omgeving uit de grond is gestampt. De Noor had 16 jaar geleden schoon genoeg van Noorwegen en de EU, en is vertrokken naar Thailand. Het aantal bezoekers aan het resort was behoorlijk teruggelopen, zonder aanwijsbare oorzaak, ook Corona niet, we zijn vandaag de enige bezoekers.
Zowel zondag als maandag hebben we niet zoveel gefietst. Ongeveer 45 km.
Rond twaalf uur zijn we dan al op de plaats van bestemming. Als we flink willen zijn, zouden we er al om 10 uur kunnen zijn.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik een slow starter ben. Jan staat al in de startblokken, terwijl ik de tanden nog aan het poetsen ben. Iedereen die Jan kent, weet dat Jan een engelengeduld heeft en dat is bij mij geen overbodige luxe. Ik ben Jan daar dankbaar voor, maar ik word er nog steeds niet sneller van.
Zondag hadden we een logistiek probleem wat het eten betreft. Volgens AWOL waren er voorzieningen in het dorp. Dat ging niet veel verder, dan een zak chips en cola. Jan's pogingen bij een eettentje leverde niet veel meer op als het gekakel in het Thais van 3 vrouwen, die zichtbaar veel lol hadden. .
Ik xou als oudste dat varkentje wel even gaan wassen. No way, geen respect voor deze ouwe knar. Dan maar bij de buren, en verderop. Supervriendelijke behandeling, maar eten zat er niet in.
Jan gaf de moed op, scoorde wat fast food en fietste terug naar onze bungalow. Ik bleef nog een beetje scharrelen in het dorp en opeens stond er een vrouw voor mijn neus, die eetgebaren maakte. Ik sjokte achter haar aan en ik kwam bij het eerste eettentje aan, waar ik vervolgens een heerlijke maaltijd kreeg geserveerd voor 80 bayt inclusief bier.
Ik fietste uiteraard voldaan terug naar ons riante onderkomen, en kon het niet nalaten om mijn vreugde met Jan te delen. Jan pikte het sportief op.
Zowel zondag en maandag hebben we onderweg kunnen genieten van een prachtige omgeving, maandag was nog iets mooier.
Jan heeft zondag het nationale park Phu Chong Na Hoi bezocht, waar we later over berichten. Thailand heeft veel mooie nationale parken, die een bezoek zeker waard zijn.
We zitten nu in een mooi resort, op ca 10 km afstand van Nam Yun, die door een Noor en zijn jongere Thaise vrouw in een prachtige omgeving uit de grond is gestampt. De Noor had 16 jaar geleden schoon genoeg van Noorwegen en de EU, en is vertrokken naar Thailand. Het aantal bezoekers aan het resort was behoorlijk teruggelopen, zonder aanwijsbare oorzaak, ook Corona niet, we zijn vandaag de enige bezoekers.
-
24 Februari 2020 - 15:34
:
Zo ken ik Thailand ook een beetje, leuk ! Snap ook waarom Lars dat wel een mooi land vind, overigens kom je tegenwoordig als buitenlander Thailand niet meer zo makkelijk als als je je daar wilt vestigen.
Weer veel plezier boys en tandje minder lijkt mij prima,
bye bye Gerard
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
