Een terugblik

Het fietsen zit er op. We hebben nog een befaamde fietstocht gemaakt door het centrum van Bangkok, de Co van Kessel toer. De lovende verhalen over deze toer kan ik zeker onderschrijven.

Ik heb wat meer beeld gekregen van de landen waar we doorheen gefietst hebben. Met een hele grote kanttekening erbij, om een land en mensen goed te leren kennen is veel meer nodig, het zijn veelal kortstondige indrukken.
De mensen ervaar ik als bijzonder sympathiek, ook misschien doordat wij westerse toeristen zijn en regelmatig wat te besteden hebben.
Soms leek het of wij op een voetstuk werden geplaatst, waarbij ik me behoorlijk ongemakkelijk voel. In China was dat nog wel eens anders, zeker Chinesen in overheidsdienst, die gebruik maken van hun machtspositie.
In al de vier landen hebben wij ons veilig gevoeld en zijn nagenoeg geen enkele agressie tegen gekomen.

Waar wij heel veel van kunnen leren is het gedrag van de mensen in het verkeer. Geen gevloek, opgestoken middelvinger, maar leven en laten leven. Het verkeer is soms een grote chaos, maar alles blijft in beweging en men slalomt overal omheen of wacht even. Ik heb in die grote chaos geen enkel ongeluk zien gebeuren. Het geclaxoneer de hele dag door in Vietnam was behoorlijk irritant, het was een enorme verademing om Laos binnen te rijden en de rust te ervaren.

Voor mijn gevoel verwesteren, diverse landen, wat ik op zich jammer vindt. Het laatste wat ik wil, dat ik ga zeggen, wat goed is en wat minder goed is.
Een aantal westerse landen hebben ook een enorme ontwikkeling doorgemaakt, waar ook nadelen aan kleven. Veel mensen streven naar een beter bestaan en voor een groot aantal mensen in deze regio is dat nodig, denk ik. Ik heb veel grote armoede gezien. Het geploeter van de mensen van 'smorgens vroeg tot 's avonds laat. Of de mensen zich daardoor zich ongelukkiger voelen, weet ik niet.
Eten, koken, samenzijn is belangrijk in deze regio. Ik heb ontelbare eettentjes en restaurants gezien, waar ook hele families aan het eten zijn. 'Smorgens vroeg kun je al warm eten tot 'savonds heel laat. Weinig gedoe met vergunningen en zo, de keuringsdienst voor voedsel en waren, zou hier tientallen jaren werk hebben. Het lijkt erop, dat iedereen zomaar een zaakje kan beginnen of het food of nonfood is maakt niets uit. Het Boeddhisme leeft in Thailand enorm, daarnaast ook in Laos en Vietnam. In Thailand en Laos zie je veel tempels, vele monniken en het bidden en eerbiedige gedrag van de mensen. Of dat in de toekomst zo blíjft ..............

We hebben enorm veel gezien, heel veel natuurschoon, ontelbare dorpen en de nodige steden. Ook veel troep en rotzooi, dat is echt de sluitpost van de begroting. Ook hier zie je arme mensen vuilnis verzamelen, om zo wat bij te kunnen verdienen. Veel vervuiling van het gemotoriseerde verkeer. Vooraf verwachtte ik veel fietsers, maar dat viel tegen. In Vietnam, Laos en Thailand heel weinig fietsers. In Thailand wel wat mannen op racefietsen of mountainbikers.

Van de flora en fauna heb ik enorm van genoten. In de heuvels en middengebergtes gefietst, met diverse lange beklimmingen, eentje van zelfs 38 km. Jammer dat ik zo weinig van de flora ken, maar het is genieten op de fiets of te voet. Het grote voordeel van fietsen en wandelen is dat je heel veel ziet, hoort en beleeft. Dat maakt zo'n tocht bijzonder.
Ook de nodige contacten onderweg gehad en de enorme vriendelijkheid en openheid van de locals mogen ervaren.
Kinderen waren bijna altijd laaiend enthousiast, zwaaien, roepen en meerennen.

Als je negen weken weken met z'n tweeën dag en nacht optrekt met elkaar, dan ben je het niet altijd met elkaar eens en zijn er wel eens wat meningsverschillen of zitten we allebei niet goed in onze hum. Ik durf hier wel de stelling te poneren, dat wij ons op dat vlak als 2 wijze knarren, hebben gedragen. We hebben onze emoties uitgesproken en konden ook ons ongelijk aan elkaar toegeven.
Ik heb bewondering voor Jan hoe hij met het enorme grote, zware verlies van Rik omgaat. We hebben er samen geregeld over gepraat. Het is voor mij niet te bevatten.
Misschien is voor Jan deze tocht een stukje rouwverwerking geweest.

Ook deze tocht staat voor altijd in mijn geheugen gegrift en zulke herinneringen zijn onbetaalbaar. Ik zal hier altijd aan blijven terugdenken.
Ik was en ben heel blij met de hartverwarmende reacties van onze volgers.
Elke keer als ik het las, gaf mij dat een boost. Heel veel dank hiervoor.
Ik had soms ook klote momenten of dat ik niet goed in mijn vel zat.
Een fietstocht is op sommige momenten pittig, soms ben je strontmoe, kun je het hotel niet vinden, heb je een slecht hotel of eten. Ik ben 3x aan de diarree geweest. We zijn allebei 1x gevallen en hebben weinig pech gehad, alleen de trappers van Jan z'n fiets. Dus absoluut geen reden tot klagen.
Deze terugblik is maar een summiere samenvatting. Er is zoveel meer te vertellen.

Maar door het hele gebeuren en prachtige ervaringen rond zo'n fietstocht, zijn we allebei 'rijke' mensen.